Σαν σήμερα, στις 10 Ιουλίου 1964 μπήκε η μίνι φούτσα στη ζωή μας!

Σαν σήμερα, στις 10 Ιουλίου 1964 μπήκε η μίνι φούτσα στη ζωή μας!

Γεννήθηκε σε μια ταραγμένη εποχή, με ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις. Ο πόλεμος του Βιετνάμ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, οι Beatles και οι Rolling Stones παθιάζουν το κοινό, άνθρωποι πάνε στο φεγγάρι και οι γυναίκες παίρνουν αντισυλληπτικό χάπι.

 

Η εμφάνιση της μίνι φούστας (mini-skirt) θεωρήθηκε μία ακόμη ανατρεπτική πράξη, από τις πολλές που έφερε η δεκαετία του '60. Το μίνι εκδημοκρατικοποίησε τη μόδα, απελευθέρωσε τη γυναίκα και προκάλεσε τα πρώτα «εγκεφαλικά» στους άνδρες. Τα συντηρητικά πνεύματα αντέδρασαν έντονα στην αρχή, αλλά στο τέλος υποκλήθηκαν στη νέα μόδα. Μέχρι και η δική μας χούντα προσπάθησε μέσω του Στυλιανού Παττακού να απαγορεύσει το μίνι, αλλά πολύ γρήγορα αναγνώρισε το μάταιο της προσπάθειάς της. Η μίνι φούστα είχε γίνει καθεστώς.

 

Το μίνι δεν είναι ανακάλυψη της δεκαετίας του '60. Μινιφορούσες υπήρχαν στην Αρχαία Σπάρτη (οι λεγόμενες «φαινομηρίδες»), σε φυλές της Κίνας και της Αφρικής από τα μεσαιωνικά χρόνια. Κάποιοι ιστορικοί της μόδας εντάσσουν και την ένδοξη φουστανέλα στην κατηγορία του μίνι. Το 1926 η Αμερικανίδα τραγουδίστρια Ζοζεφίν Μπέικερ τόλμησε να εμφανισθεί σε κλαμπ του Παρισιού μ’ ένα καυτό μίνι, φτιαγμένο από μπανάνες. Τη δεκαετία του '50 μπορούσε να δει κάποιος μινιφορούσες σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας, στα γήπεδα του τένις και στα παγοδρόμια. Μίνι φορούσαν οι χορεύτριες και οι cheerleaders.

 

 

2_3.jpg

 

Η επιβολή και η διάδοση της μίνι φούστας είναι συνδεδεμένη με την Αγγλίδα σχεδιάστρια και επιχειρηματία Μαίρη Κουάντ (γ. 1934). Η Κουάντ διατηρούσε την μπουτίκ Bazaar στο Τσέλσι του Λονδίνου και από τα τέλη της δεκαετίας του '50 άρχισε να πειραματίζεται με το μήκος της φούστας. Η ληξιαρχική πράξη γέννησης του μίνι θεωρείται η 10η Ιουλίου 1964, όταν η 30χρονη Κουάντ παρουσίασε την πρώτη της ολοκληρωμένη της κολεξιόν με μίνι φούστες και προκάλεσε μεγάλο θόρυβο στον κόσμο της μόδας. Η ονομασία «μίνι» προέρχεται από το αγαπημένο της αυτοκίνητο, μάρκας Μίνι Κούπερ.

Επιδίωξη της Κουάντ ήταν να φτιάξει ένα πρακτικό και συνάμα απελευθερωτικό ρούχο για τη γυναίκα, που «να τις επιτρέπει να τρέξει για να προλάβει το λεωφορείο». Η ίδια αναγνωρίζει ότι το μίνι το ανακάλυψαν οι πελάτισσές της. «Έρχονταν στο μαγαζί για να προβάρουν μια φούστα και μου έλεγαν να την κάνω όλο και πιο κοντή». Την πατρότητα του μίνι διεκδίκησαν και διεκδικούν ακόμη δύο σχεδιαστές, ο Γάλλος Αντρέ Κουρέζ (1923 - 2016) και ο Άγγλος Τζον Μπέιτς (γ. 1938).

 

 

2bb01b0603f6d43687c64156103caddb.jpg

 

 

2a0938977e6df5daabddde8f37d5ee90.jpg

 

Κι ο Θεός έπλασε τη γυναίκα!
 

Στις αρχές της δεκαετίας του '60 το κορσέ είχε εξαφανιστεί, τα μαλλιά κόντυναν και οι γυναίκες απελευθερώνονται σιγά-σιγά από τα δεσμά τους!

 

Η μίνι φούστα επιτρέπει ταυτόχρονα και μια άλλη επανάσταση, των εσωρούχων. Φορώντας μια τόσο κοντή φούστα είναι αδύνατο για μια γυναίκα να φοράει καλτσοδέτες και ζαρτιέρες. Έτσι γεννιέται το καλτσόν, το οποίο ως τότε φορούσαν μόνο οι χορεύτριες. Είναι πολύ πιο εύκολο να το φορέσει κανείς, περισσότερο από ένα ζευγάρι λεπτές κάλτσες. «Οι γυναίκες είχαν πραγματικά ανάγκη από ελευθερία. Η εμφάνιση της μίνι φούστας γίνεται λίγο πριν την χειραφέτηση της γυναίκας που ήταν μια πραγματική επανάσταση και είχε ανάγκη από μια εμφανισιακή χειραφέτηση και απελευθέρωση» δηλώνει στην Huffingtonpost η σκηνοθέτις του ντοκιμαντέρ «Μίνι φούστα, τόσο κοντή!».

 

Τη δεκαετία του '70 η βιομηχανία της μόδας ξαναγύρισε στα πιο μακριά φορέματα, το μίντι και το μάξι, αλλά από τα μέσα της δεκαετίας του '80 το μίνι επέστρεψε δυναμικά. Το μόνο που αμφισβητεί την κυριαρχία του στις μέρες μας είναι το «καυτό σορτς» (hot pants), δημιουργία κι αυτό της Μαίρης Κουάντ από τη δεκαετία του '60.

 

hotpants-1971-bar-maids.jpg

 

 

 

m_580bf877bcd4a70c62057938.jpg